زمینهای قابل کشت اقتصادی ، در اکثرکشورهای آسیایی محدود می باشد ، بنابراین از زمانهای گذشته استفاده زراعی و باغی از زمینهای شیبدار مرسوم بوده است.کشاورزی در زمین های شیبدار به روش های سنتی سبب خسارت جبران ناپذیر به این گونه اراضی می گردد. فرسایش خاک و از بین رفتن خاک زراعی و بروز سیل های متعدد از مهمترین پی آمدهای کشاورزی سنتی در اراضی شیبدار می باشد. باغداران ساعتهای زیادی برای هردرخت به علت درجه شیب بالا و تراکم کشت صرف می کنند، با این همه مکانیزاسیون در این باغها به سبب شیب بالا خطرناک می باشد.با وجود این مشکل تلاشهای زیادی در کشورهای مختلف بویژه ژاپن در مکانیزه کردن باغات زمینهای شیبدار انجام گرفته و به نتایج جالب توجهی دست یافته اند و می توان عنوان کرد بسیاری از عملیات باغبانی در این باغات بوسیله سیستمهای مکانیزه انجام می شود.
انبه گیاهی از تیره سماق بوده و موطن اصلی ان شرق هندوستان می باشد. انبه Mangifera indical یکی از میوه های مهم مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری دنیا است و به دلیل کیفیت بسیار عالی میوه به سلطان میوه) (King of fruits مشهور است. در ایران کشت و کار این درخت از قدیم الیام (حدود 300سال)در استان های هرمزگان و سیستان وبلوچستان متداول بوده است.سطح زیر کشت انبه در استان هرمزگان حدود 1500 هکتار است. شهرستانهای رودان-میناب وبندر عباس از نقاط عمده کشت این محصول به شمار میروند.
مسئله ریزش گل ومیوه در باغهای انبه و همراه شدن این مسئله با افزایش خسارت آفاتی نظیر زنجرک انبه- پشه گل آذین- پشه گالزا-سن قهوهای تریپس انبه
وبیماریهای سفیدک پودری وانتراکنوز انبه یکی از مهمترین مشکلات انبه کاران جنوب کشور به ویژه در دهه اخیر بوده است.
پشه های گالزا(Cecidiomyiidae) گروه مهمی از آفات زیان آور انبه میباشند و تا اکنون 12 گونه از حشرات این خانواده بر روی درخت های انبه جمع آوری وگزارش شده اند.چهار گونهErosomyia indica,Dasineura mangifera Felt,D.amaranjarae Grover ,Procystiphora indica Grover از گونه های زیان آور به گل آذین انبه می باشند.
دارای ریشه های طویل می باشدو خاکهای سبک را می پسندد.درختانی که از بذر تولید می شوند از پیوندیها عمر بیشتری دارند.درختان تولید شده از بذر بعد از 5-7 سال میوه می دهد.و در درختان پیوندی 2-3 سال بعد محصول می دهد.گرده افشانی انبه توسط مگس معمولی انجام می گیرد.