رویان

بامیه با نام علمی abelmoschus esculentus از تیره گل پنیرک است.
منشاء این گیاه آمریکای جنوبی است، در مناطق با تابستان بلند بهترین رشد را دارا بوده و در اقلیم های سرد نیام کمتری ایجاد می کند. شکوفه و بذر آن خوراکی است و این گیاه برای خوردن به صورت آب پز، بخارپز، شور انداختن، سرخ کردن و ... مناسب است.
گلهای بامیه زیبا و شبیه گل ختمی است و حدود دو ماه می تواند به باغچه های زیبایی خاصی هدیه کند.
به اقلیم گرم و آفتاب کامل نیازمند است، در مناطق گرمسیری بهترین رشد را داراست و خاک حاصلخیزی با زهکشی مناسب و ph شش و نیم تا هفت برای آن مناسب است.
بامیه پس از رفع خطر سرمازدگی در ماه های فروردین و اردیبهشت در خزانه کشت می شود، پوشش پلاستیکی سیاه جوانه زنی را افزایش می دهد. برای جلو انداختن فصل برداشت ابتدا باید بذر را دو تا چهار هفته قبل از آخرین سرما در گلدان کاشت و در گلخانه با هوای ثابت و آرام نگهداری کرد. پس از آنکه نشاها چهار برگه شدند، به فواصل سی تا سی و هشت سانتی متر به زمین اصلی منتقل می شوند. بهتر است هر ماه یکبار با استفاده از کمپوست چای یا ماهی، خاک آن تقویت شود. بامیه به آفت کمی حساس است. شته و عنکبوت سلامت این گیاه را تهدید می کنند. اگر شپشک در گیاه مشاهده شد نشانه خوبی برای کمبود آب مورد نیاز بامیه است.
برداشت نیام بامیه قبل از رسیدن به آن است بنابراین هنگامی که طول آنها به 2.5 تا 10 سانتی متر رسید و قبل از چوبی شدن غلاف می توان نیام را برداشت کرد. چنانچه زمان برداشت گذشت، جای نگرانی نیست زیرا بذرهای آن مانند لوبیا و نخود را می توان پخت و غذای دلچسبی فراهم آورد.